بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مّنْهَا . « 1 » وَ هُم مّن فَزَعٍ يَوْمَلِذٍ ءَامِنُونَ : و ايشان كه حسنه آورده‌اند ، از هول و ترس روز عظيم قيامت در امان‌اند . ( آيهء 90 ) وَ مَن جَآءَ بِالسَّيّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِى النَّارِ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ لغت : كُبَّت فعل ماضى مجهول و از مادهء « كبّ » به معنى سرنگون كردن است . تفسير : و هر كه كار زشت از كفر و شرك و معصيت و شرّ بياورد ، پس آنها به صورت ، در آتش خواهند افتاد ؛ يعنى آنها را به جهنّم اندازند و به آنها گفته شود : هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ : آيا بجز آنچه را كه انجام مىداديد جزا داده شديد ؟ يعنى اين جزاى افعال شماست كه به عدل نه به ظلم به شما رسيده . احاديث خاصّه و عامّه وارد شده كه مراد از « حسنه » در آيهء شريفه ، ولايت و محبّت اهل بيت عصمت است ، و مراد از « سيّئه » بغض و عداوت ايشان است كه آن مايهء نجات و بهشت ، و اين موجب هلاك و جهنّم مىباشد . از على عليه السلام روايت شده است كه در تفسير اين آيه فرمود : حسنه ، معرفت ولايت و دوستى ما اهل بيت است ؛ و سيّئه ، انكار ولايت و دشمنى ما اهل بيت است . « 2 » ( آيهء 91 ) إِنَّمَآ أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هذِهِ الْبَلْدَةِ الَّذِى حَرَّمَهَا وَ لَه‌ُو كُلُّ شَىْءٍ وَأُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ

--> ( 1 ) . منهج الصادقين ، ج 7 ، ص 64 . ( 2 ) . كافى ، ج 1 ، ص 185 .